STADSWANDELING IN VLAARDINGEN, 24-01-2026.

Nadat Leitje en ik gisteren Schiedam hadden bezicht, gingen wij vandaag naar Vlaardingen voor een rondwandeling van ongeveer 5 kilometer. De route heb ik gevonden op internet.

Vlaardingen was voor mij een tamelijk onbekende stad. Schande over mij als inwoner van buurstad Rotterdam! Twee keer had ik een voorstelling bezocht in de Stadsgehoorzaal en daar bleef het bij wat betreft mijn kennis van Vlaardingen. Ik had altijd een beetje de indruk dat er niet zoveel te doen was in Vlaardingen. Of die indruk juist was, zou vandaag blijken.

In 1273 kreeg Vlaardingen stadsrechten van Graaf Floris V, Graaf van Holland. In 2023 heeft de stad dus haar 750 jarige eeuwfeest gevierd. Op de muur op de foto hierboven, vlakbij het station, zien we een herinnering aan dit feest Op de buik van het paard staat een felicitatietekst: "Vlaardingers, gefeliciteerd met jullie stadsrechten!"

Wij waren ondertussen het station uitgelopen. De overkapping dateert nog uit de tijd dat het nog een treinstation was. De NS hebben de Hoekse Lijn (Rotterdam - Hoek van Holland) afgestoten en nu rijdt de Rotterdamse metro er al weer een aantal jaren.

Vlaardingen is een actieve stad. Het is bekend om de haringvangst en de ijzerkoekjes (een soort stroopwafels). Veel vergane pakhuizen en woonhuizen worden opgeknapt. Ook bij het station wordt nog hard gewerkt om de lelijke, van ouderdom in elkaar gezakte, negentiende industriële meuk op te ruimen.

We volgden de routebeschrijving en kwamen bij het Vissersmonument bij het haventje.

We liepen verder, via de Westhavenstraat, naar het centrum en bewonderden de Oude Haven, de stadskraan een zeillogger VL.92 Balder en een mooie muurschildering van de kattenbeker.

Verliefde duiven.

Statig pand.

Opgeknapte pakhuizen - woonruimte.

Eén de historische putdeksels.

Mooi opgeknapte panden.

De Touwbaan.

Het Kerkplein. Het heeft de vorm van een brink.

Visbank.

Mooie, opgeknapte huisjes!

Een andere - imposante! - kerk.

"Hemel" - Ja, dat zagen wij ook!

Molen Aeolus. 

Huis met Piet Mondriaansfeer.

Nadat we de molen achter ons hadden gelaten, zetten wij koers naar de Watertoren.

Het Buizengat. De huizen zijn heel mooi gemoderniseerd!

De watertoren kwam steeds dichterbij.

Een kerk? Een flat? Of toch nog iets anders? 

De kerktoren in het centrum in de verte.

En daar was de watertoren dan aan onze voeten. "Water" - Dat je het weet!

Hé, er is horeca in de toren gevestigd! Zou het open zijn? Leitje en ik hadden eigenlijk wel trek gekregen in koffie!

We liepen erom heen en zagen dat de deur open was. We werden gastvrij ontvangen

en we bestelden een cappuccino. Intussen konden we even om ons heen kijken. Mooie kroonluchter! En wat konden we hoog kijken!

Prachtig plekje en heerlijke cappuccino! 

Na de fijne rust gingen we weer op weg en keken nog even achterom naar de mooie watertoren.

De watertoren is gevestigd langs het Oranjepark, een geliefd park bij de Vlaardingers. Mooi beeld! Maar zij had van mij wel een hoofd mogen hebben. En onderbenen. Dan kon zij beter lopen!

Het lange gedicht dat bij het beeld hoort.

Harige levende have van de dierenweide.

We waren een beetje uit koers geraakt in het Oranjepark en misten daardoor een klein stukje van de route. Leitje en ik zijn van plan om komende zomer de route nogmaals te gaan lopen als het lekker weer is, en wat warmer. We zullen dan ook de zitmuren met de Canon van Vlaardingen nog gaan bewonderen. Wat in het vat zit, verzuurt niet!

We liepen nu terug naar het metrostation en kwamen mooie stoeptegels tegen die wandelaars de weg wijzen naar de Stadsgehoorzaal.

"Zeur niet!" - een uitspraak van Annie M.G. Schmidt. Dat zouden wij allemaal eens wat meer tegen ons zelf en tegen elkaar mogen zeggen!

We hebben genoten van de stadswandeling in Vlaardingen. Wij zijn verrast door het mooie stadje, zo dicht bij huis en dat wij zo weinig kenden. Vlaardingen is werkelijk een pareltje! Leuk om kennis gemaakt te hebben!

Tot de volgende keer!