NOORDEREILAND: EEN OASE VAN RUST MET PRACHTIGE DOORKIJKJES, 01-07-2026.

Op het Noordereiland, in de Van der Takstraat, heeft mijn opa mijn oma leren kennen. Het huis waar hij als student inwoonde (omstreeks 1900 / 1910) had nog een bedstede, vertelde mijn moeder mij eens. De huizen in de Van der Takstraat zijn nog steeds groot en voornaam. Dat komt mede doordat die straat vrij breed is aangelegd. Er is daar een Spar supermarkt gevestigd met een Foodclub functie, dat wil zeggen: je kan er lekkere broodjes-tosti's-donuts-koffie bestellen en dat ter plekke consumeren in een zithoekje. 

Schuin tegenover de Spar is een bekend horecapunt, Koozie genaamd. Daar kan je ontbijten, lunchen of iets drinken.

Als je rondloopt op het Noordereiland voel je de rustige 'eilandsfeer' om je heen als een warme jas. De sfeer van vroeger lijkt me nog steeds hetzelfde, een gevoel van 'ons-kent-ons' zoals in een dorp. Natuurlijks zijn er wel oude, uitgewoonde, panden vervangen door nieuwe appartementencomplexen. De stad gaat natuurlijk verpaupering tegen, en dat is maar goed ook!

Er is veel groen op het eiland. Een mooi middenstuk met overal bankjes en speelhoekjes voor kinderen, en zelfs een groot park.

Rondom het Noordereiland is de skyline in de laatste vijftig jaar wél ontzettend veel veranderd. Zowel op de noordoever als op de Kop van Zuid priemen wolkenkrabbers de lucht in. De vroegere spoorbrug van ijzer is weg (vervangen door een tunnel); twee markante bruggen zijn gezichtsbepalend: de rode Willemsbrug ("Rooie Willem") en de cremewitte Erasmusbrug ("de Zwaan") aan de andere kant. Het contrast tussen de intieme sfeer van vroeger op het Noordereiland zelf en de supermoderne wolkenkrabbers rondom het Noordereiland aan de overkant van het water kan bijna niet groter zijn! 

Ik denk aan mijn grootouders. Hoe zouden zij de sfeer terugvinden als ze nog zouden leven? Hoe zouden zij de hoogbouw aan de overkant van het water vinden? 

Vooral mijn opa zou ogen te kort komen. Het contrast tussen de onbedorven, intieme en behouden sfeer van vroeger van het Noordereiland en het uitzicht op de prachtige skylines op de oevers tegenover het eiland zou hij schitterend hebben gevonden. 

Mijn oma zou het ook wel mooi hebben gevonden, maar zij zou vermoedelijk iets gematigder zijn in haar oordeel.

Op het Noordereiland, in de Thorbeckestraat, staat trouwens het geboortehuis van Marten Toonder, de schepper van Tom Poes.

Mooi torenerkertje.

Het Witte Huis was vroeger de hoogste wolkenkrabber ter wereld. Dat is nu onvoorstelbaar!

Leuk voor kinderen! Heel spannend om hier van af te glijden!

Leitje en ik gaan bij Spar Matze Foodclub lunchen. Een heerlijke tosti kaas, mozzarelli. Met koffie erbij.

De Wilhelmina fontein, ter ere van weilen Koningin Wilhelmina.

Doorkijkje vanuit één van de straten op het eiland. Je kijkt op de moderne hoogbouw op de noordoever van de stad.

Boven de bomen zien we de punt van de pijler van "De Zwaan".

En boven de bomen en de daken van de huizen op het eiland zien we de hoogste etages van "De Rotterdam" in de Kop van Rotterdam.

Prachtige wolkenluchten!

Mooi elektriciteitshuisje!

Mooi kopje in de muren van de huizen. Zo zie je het niet meer bij de moderne huizen!

De wolkenkrabber van Deloitte.

Er ligt een groot cruise schip in de haven!

De Erasmusbrug gaat even open!

Mooie wolkenluchten.

Aan de overkant, op Zuid, het Stieltjesbrug en het Stieltjesgebouw.

Struikelstenen.

Bij Koozie gaan Leitje en ik nog een lekkere cappuccino drinken.

Op één van de kades staat een wormenhotel. De wormen kunnen hier 'wonen'. Ze leven van, onder andere, plantenresten. De Gemeente Rotterdam doet veel aan natuur en groenvoorziening.

Tot de volgende keer!