maandag 6 juli 2026

VILLA AUGUSTUS (DORDRECHT) EN SINGER (LAREN), 3 en 4 juli 2026.

Wat hebben Villa Augustus in Dordrecht en museum Singer met elkaar gemeen?

Zowel Villa Augustus als museum Singer hebben een hele grote sprookjesachtige tuin met beelden en prachtige bloemen, waar veel bijen en andere insekten op afkomen. 

Daarmee houdt de vergelijking echter wel zo'n beetje op, want Villa Augustus staat tesamen met de oude watertoren in het teken van horeca en culinesse (hotel, restaurant, eetwinkeltje).

Singer is een museum met een vaste collectie kunstwerken - onder andere schilderijen van Leo Gestel en Jan Sluyters en een replica van het bekende beeld De Denker van Rodin. Naast de vaste collectie kunstwerken zijn er wisselende tentoonstellingen: van 30 mei tot 13 september 2026 staat de huidige wisselende tentoonstelling in het teken van Meesterwerken uit Le Havre, schilderijen van onder andere Renoir, Maret, Dufy en Matisse. 

Op vrijdag 03 juli 2026 bezoek ik Dordrecht, waar ik Villa Augustus bezoek met de watertoren ertegenover. Tussen Villa Augustus en de watertoren is een enorme tuin die vol staat met bloeiende planten, vruchtbomen en beelden. Op de planten komen veel insekten af. Het is hier een vredige oase van rust en kleur. Mooie beelden maken de sfeer tot een waar sprookje. 










De watertoren tegenover Villa Augustus.













Het is ook leuk om even IN de watertoren te kijken. Deze watertoren fungeert nu als hotel. De entree binnen heeft een landelijke aankleding en staat in het teken van de natuur. Het past daarmee goed met de mooie tuin tussen de watertoren en Villa Augustus. 





























De appels, peren en citroenen hangen al aan de bomen!








Mijn pluche beer Leitje en ik gaan koffie drinken buiten op het terras van Villa Augustus, met een lekker vruchtentaartje erbij!

Het is leuk om óók even binnen te kijken bij Villa Augustus, want het is er leuk ingericht:


Lampen . . . . 


En een creatieve plafonnier . . . .


























Via de entree van de watertoren verlaten we het terrein. In de verte zien we flats langs de rivieren het Wantij en de Beneden Merwede.




Voor de watervogels zoals eenden is hier een soort trappetje gemaakt zodat ze makkelijk op de kant kunnen komen (foto boven).




Eenmaal buiten zien we het water van de rivier het Wantij. In de verte, links, een grote bioscoop.  




De watertoren (thans hotel dus) gezien vanaf de buitenkant van het terrein.


De oprit voor wandelaars naar de watertoren.


We steken een bruggetje over en genieten van het uitzicht.



We kijken nog eenmal terug op de mooie watertoren die een mooie harmonie vormt met een wolk.


De wolkenluchten zijn vandaag trouwens de hele dag erg mooi!


In Dordrecht is er óók een Lijnbaan, maar die is hier heel saai! Ik vind de Lijnbaan in Rotterdam veel mooier - en levendiger met die chique winkels! 

En vlakbij is er nog het Top Naeff pad, vernoemd naar de Dordtse schrijfster Top Naeff. Ik herinner mij wel eens iets van haar gelezen te hebben in mijn middelbare schooltijd. 


We zetten koers naar het Groothoofd, waar de rivieren het Wantij, de Beneden Merwede, de Noord en de Oude Maas samenkomen. 

Dit is even een saai stukje, zo langs die grote, lelijke gebouwen van de bioscoop en het Energiehuis.


Maar dan wordt het toch al snel weer gezelliger! Een mooie molen!







De moderne brug naar een woonwijk in de buurt gaan we niet over. Wij lopen gewoon door naar de samenkomstpunt van de vier rivieren.


We lopen langs een flat. Het woongebouw heeft een inpandige galerij met vensterbankjes. En daar zien we een mooi beeldje staan:



We kijken hier op het Wantij.


En we komen steeds dichterbij het Groothoofd in Dordrecht.



De waterbussen leggen aan.




Voor ons de rivier de Noord met in de verte Alblasserdam en de Brug over de Noord (beetje vaag te zien). 


Vooral de Beneden Merwede, de Noord en de Oude Maas worden druk bevaren. 





Met mijn camera heb ik de Brug over de Noord wat dichterbij gehaald.




Op een richel van een gebouw langs de kade zien we een aantal gekleurde kunstschaapjes staan. Wat een gezellige familie!







De watertoren van Zwijndrecht.




We zijn nu echt aangekomen in het historische centrum van Dordrecht. Oude ophaalbruggen, statige VOC panden . . . 














Werkattributen voor schepen op de kade!








De Grote Kerk in de verte. In deze kerk zijn prachtige glas-in-lood ramen. Eén van de ramen vermeldt de sage van het ontstaan van de plaats Kinderdijk (jawel: van de bekende molens!): in de middeleeuwen, tijdens de Sint Elisabethsvloed in 1492, spoelde een wiegje aan, onderaan de dijk op de plaats waar nu Kinderdijk gesitueerd is. In het wiegje lag een babytje. Op het wiegje sprong een kat heen en weer om het wiegje in balans te houden tijdens de hoge golven. Op een gegeven ogenblik werd het wiegje gelukkig door een passant opgemerkt. Vlug werd het babytje uit het wiegje gehaald en naar het dichtsbijzijnde huis gebracht, de warmte in. Het babytje mankeerde niets, het was alleen wat onderkoeld. Hoe het met de kat is afgelopen, is niet bekend. Waarschijnlijk is het dier er snel vandoor gegaan toen het babytje door de mensen werd gered. Door deze sage is Kinderdijk aan zijn naam gekomen. Op het water, pal langs de dijk bij Kinderdijk is een mooi kunstwerk geplaatst in de vorm van een wiegje met een babytje erin en een kat die op het wiegje staat te balanceren. Dit prachtige kunstwerk refereert naar deze sage en is heel aandoenlijk om te zien. Het is leuk om hier even langs te lopen als je in Kinderdijk bent! En als je in Dordrecht bent om even de mooie ramen te bekijken in de Grote Kerk!




Leitje en ik hebben een vorige keer toen we in Dordrecht waren, de Grote Kerk uitvoerig bezocht. We hebben toen genoten van de prachtige ramen! 










Het monument voor de gebroeders Johan en Cornelis De Wit. Weten jullie het nog van school?




Een kerkgebouw dat vandaag de dag dienst doet als reisbureau.



Mooi koepeltje!

In het centrum, bij de winkels, nemen Leitje en ik nog een "brammetje" (een patatje mayo) bij Bram Ladage en keren met RET bus 145 terug naar Rotterdam. Leitje reist sowieso gratis met het openbaar vervoer omdat hij op mijn rug zit. En sinds mijn pensionering reis ik met mijn GOV (Gratis Openbaar Vervoer) pas voor nop in Rotterdam zelf, maar óók met de RET voertuigen die naar plaatsen in de omgeving van Rotterdam gaan. Helemaal geweldig!

Op het allerlaatste stukje, tussen de bushalte en mijn huis zien we nog een mooie vlinder:




----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

We gaan even een nachtje slapen!

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

BEZOEK AAN HET SINGER MUSEUM - LAREN, 04-07-2026.



Met het schilderij Herinnering aan Dordrecht van Kees van Dongen uit 1907 markeer ik de verbinding tussen het bezoek dat ik gisteren aan Dordrecht bracht en het bezoek dat ik vandaag ga maken aan het Singer Museum in Laren. Het schilderij hangt als permanent kunstvoorwerp in  het Singermuseum. 

Pluche beer Leitje is vandaag thuis gebleven. Naar verwachting moet hij in het museum in het kluisje en dat vindt hij helemaal niets!

In het Singermuseum bezoek ik de tentoonstelling Meesterwerken uit Le Havre. De Franse stad Le Havre geldt als bakermat voor het impressionisme en het fauvisme. De collectie berslaat 80 jaar vernieuwing in de schilderkunst, met Le Havre als uitgangspunt. Deze plaats ligt aan zee en daardoor is de lichtval mooi. Heel begrijpelijk dat zich hier zoveel schilders hebben gevestigd voor kortere of langere tijd! De vernieuwing in de schilderkunst uit zich voornamelijk in het weergeven van de kleuren van het onderwerp. De INDRUK ("impressie") die het onderwerp op de schilder maakt, in combinatie met de lichtval: dat doet ertoe. En de indruk die de schilder heeft, kan best wel eens anders zijn dan de indruk die de persoon heeft die naar het schilderij kijkt. Het hoeft daarom ook niet natuurgetrouw, want iedereen heeft zijn eigen indruk (impressie) van iets. De kleuren die impressionistische schilders gebruiken zijn vaak pasteltinten - veel roze, lila, paars, grijs. Het impressionisme ontwikkelde zich verder in het steeds heviger worden van de kleurschakeringen: het roze, lila, paars en andere kleuren werden hoe langer hoe feller. Het fauvisme (het wilde schilderen) werd als kunstvorm geboren. Met felle kleuren wordt de sfeer weergegeven terwijl het onderwerp toch heel goed herkenbaar blijft. 

Schilders van het impressionisme zijn bijvoorbeeld: Renoir, Manet, Matisse, Dufy.

Bij schilders als Dufy valt het mij vooral op dat het onderwerp met een abstracte penseelstreek wordt weergegeven: één of enkele lijnen, kleur erop en je ziet onmiddellijk dat het een figuur is op het doek. Een figuur die in een warme, aangename atmosfeer verkeert op het strand of op een terrasje.

Ik vind dit razend knap! Ik doe het de schilders niet na!

Hieronder enkele voorbeelden van schilderijen in het Singermuseum die tijdens de expositie zijn tentoongesteld in het Singermuseum:


Schilderij van Renoir (portret)  - foto boven.

Vooral landschappen lenen zich voor het schilders van het impressionisme:




Op de foto hierboven staat een schilderij van Dufy: slechts enkele pernnenstreken en heel veel kleur maken het onderwerp herkenbaar - het zijn vooral de kleuren die de suggestie van warmte aangeven, wellicht in combinatie met het weglaten van gedetailleerde lijnen. 

Na het bekijken van de schilderijen is het tijd voor koffie met wat lekkers in het restaurant gedeelte. 

Nog even naar De Denker van Rodin (replica) kijken:





Ook nog een prachtig beeld!

En daarna is het genieten van de de schitterende tuin:




































Boven, op het dakterras, is een imker bezig:












De Sint Jan's basiliek in Laren.


Gezicht op de tuin vanaf het dakterras.




Weer naar beneden in de grote tuin:















Het bezoek aan museum Singer zit erop!

Bij de ingang zie ik nog een mooi kunstwerk:


De Zwanen refereren naar de naam van het huis waar het echtpaar Singer woonde. Na het overlijden van het echtpaar is het een museum geworden. Daarna zijn er nog een aantal keren verbouwingen en uitbreidingen geweest. 
Het Amerikaanse echtpaar Singer stond dus aan de wieg van dit prachtige Singermuseum. 


Ik ga huiswaarts en ik pak de bus naar Hilversum op de Brink. 

Terwijl ik daar naar toeloop, zie ik nog een mooi beeld:





Tot de volgende keer!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

VILLA AUGUSTUS (DORDRECHT) EN SINGER (LAREN), 3 en 4 juli 2026. Wat hebben Villa Augustus in Dordrecht en museum Singer met elkaar gemeen? Z...