CONCERT RphO IN DE DOELEN ROTTERDAM: DE VERLEIDINGEN VAN PARIJS, 18-09-2026.
In het jarige gebouw de Doelen (de concertzaal is gebouwd in 1966, dus het bestaat dit jaar 60 jaar!) vond op vrijdagavond, 18 september 2026 het eerste abonnementsconcert van de nieuwe seizoen plaats.
Het programma was in Franse sfeer uit de tijd van tussen rondweg 1838 - 1939, een periode waarin een vernieuwing plaatsvond in de klassieke muziek.
Op het programma stonden werken van Georges Bizet (concertsuite nr. 1 uit Carmen), Lili Boulanger (D'un matin de printemps), Camille Saint-Saëns (Celloconcert nr. 1) en na de pauze: Darius Milhaud (Le Boeuf sur le toit), Mel Bonis (fragment uit Trois femmes de légende) en Maurice Ravel (Boléro).
Dirigent was vanavond: mevrow Bar Avni (geboren in Rusland en opgegroeid in Israël) en de solist was Sheku Kanneh-Mason - cello (geboren in Bahrein en opgegroeid in Engeland). Dirigent en solist hebben allebei een uitstekende staat van dienst. Leuk te vermelden is dat Sheku Kanneh-Mason heeft gesoleerd tijdens de huwelijksplechtigheid van prins Harry en Meghan, tien jaar geleden. Zijn optreden heeft toen diepe indruk gemaakt.
Voorafgaande aan het concert hield cellist Marien van Staalen een inleiding. Marien was aanvoerder van de cellogroep van het Rotterdams Philharmonisch Orkest en is nu al weer veertien jaar met pensioen. Ik kan mij hem nog goed herinneren.
Marien gaf een toelichting op het programma, met name het celloconcert nummer 1 van Camille Saint-Saëns, maar ook over de cello als instrument. Want behalve het feit dat de muziek rondom de eeuwwisseling tussen 19de en 20ste eeuw een radicale vernieuwing meemaakte, vond tegelijkertijd een verandering plaats in de bouw van het muziekinstrument. Marien vertelde over snaren, klankkasten en techniek en liet het horen op zijn eigen instrument. Ik vond het heel interessant! Marien vertelde vlot!
Na de mooie inleiding gingen wij de zaal in. De orkestleden druppelden het podium op en speelden zich in.
Exact om 20:15 uur begon het concert met de orkestsuite nr. 1 uit Carmen van Georges Bizet. Een heel kort stuk om in de goede sfeer te komen. Het tweede werk was van Lili Boulanger, een Franse, heel jong gestorven componiste (1893 - 1918) met een mooie welluidende compositie.
Het celloconcert nummer 1 van Saint-Saëns was het laatste werk voor de pauze, met Sheku Kanneh-Mason. Ik heb ademloos zitten luisteren. Mij viel de bijzonder warme toon op waarmee de solist speelde. Prachtig! Saint-Saëns heeft vernieuwing gebracht in de muziekstijl. Alleen al het feit dat de solist met de deur in huis valt: meteen een solistische inzet, vergezeld van slechts enkele tonen van het orkest. In de tijd van Sain-Saëns moesten de vaak conservatief ingestelde toehoorders erg wennen aan de vernieuwende, moderne compositiestijl. Nu, meer dan honderd jaar na het ontstaan van het werk, hebben wij natuurlijk minder moeite met die vernieuwende stijl van de componist omdat wij intussen zelf ook gewend zijn geraakt aan de muziekstijlen die sindsdien zijn opgekomen.
Pauze! Tijd voor een chocomelletje en een zelf meegenomen biscuitje!
De tweede helft van het concert begon met Le boeuf sur le toit van Darius Milhaud, een heel vrolijke compositie met een melodie die door het hele werk heen te horen was en die in je hoofd bleef zitten. De zwaarte van muziekwerken uit de negentiende eeuw maakte bij Milhaud plaats voor een luchtiger toonzetting met af en toe wat ironie ertussen door. De Eerste Wereldoorlog was voorbij en ritmes met volksmotieven uit de Verenigde Staten en uit Zuid-Amerika deden hun intrede in Europa. Ik vond het werk van Darius Milhaud heerlijk om te horen!
De componist Mel Bonis schreef Trois femmes de légende. We hoorden twee delen. Een heerlijk werk vol impressionistische kleur en met een levendig ritme. Kortom heel aangenaam om te horen! Dit werk werd voor het eerst in Nederland gespeeld. Ik vind het verbazingwekkend dat dit werk zo weinig bekend is. Daar moet verandering in komen en gelukkig heeft het Rotterdams Philharmonisch Orkest daarbij een eerste aanzet gegeven! De Top 400 van de Klassieke Muziek komt er binnenkort weer aan en liefhebbers van klassieke muziek kunnen kiezen wat zij in hun lijst zetten. Mel Bonis met Trois femmes de légende mag er wat mij betreft zeker in komen te staan!
De avond werd besloten met een zeer spannende uitvoering van de Boléro van Ravel. Wat een geniale compositie is dit! De melodie wordt heel zacht ingezet door de fluit. Andere koperblazers nemen de melodie één voor één over. Het klinkt steeds harder en harder en harder. En dan . . . . . je vraagt je af hoe het gaat eindigen . . . . . ineens implodeert het met een donderend slagwerk als finale. Waarop meteen een knallend applaus weerklinkt! Geweldig!
Op de foto hierboven en hieronder de solist die het celloconcert speelde van Saint-Saëns. Hij nam een enthousiast applaus in ontvangst en gaf nog een toegift. De solist haalde een prachtige warme klank uit zijn cello! Voor alle duidelijkheid: ik zat op de orgelring, vandaar dat ik de solist dus op de rug zag.
Een deel van de orkestleden op de foto hieronder. Ik heb de indruk dat zij het fijn hebben gevonden om de werken van vanavond te hebben gespeeld.
